Słońce, wiosna i „BARWY PIOSENKI” we wszelkich barwach
22 kwietnia 2023 roku w naszym Młodzieżowym Domu Kultury odbył się Ogólnopolski Konkurs Piosenki Młodzieżowej "Barwy piosenki" organizowany przez
Panią Bogusławę Plebanek. Zjechało się sporo wykonawców z Gdańska, Gdyni, Miastka, Sławna, Ustki, Łupawy. Oczywiście pojawili się tez reprezentanci Słupska, a nawet przedstawicielka Warszawy. Uczestnicy występowali w czterech kate
goriach: klasy 4-6, klasy 7-8, soliści szkół ponadpodstawowych oraz zespoły. Wszyscy pięknie śpiewali, co oczywiście było najważniejsze. W końcu - jak to wszystkie opiekunki mówiły - "to jest konkurs piosenki", w domyśle mówiąc: liczy się głos. Bo faktycznie, niektóre grupy czy soliści postawiły również na stronę wizualną. A dla mnie, jako osoby znającej się na muzyce tyle, co pingwiny na lataniu, to właśnie tzw. performance (występ, wykonanie ;-)) jest najważniejszy. Muszę powiedzieć, że byłam pod wrażeniem 
dziewczynek, które nie bojąc się nikogo i niczego chodziły po scenie swobodnie, tańczyły swoje choreografie, a to wszystko w błyszczących kieckach, agresywnie czerwonych spódnicach z tiulu, czy białych sukienkach, które pięknie się układały podczas obrotów. Do tego TA MOC w głosie słyszalna szczególnie przy wykonaniach starszej młodzieży. Były TRĄBKI, ŁZY I EMOCJE.
Jednym słowem: WSPANIALE.
PS. Zachęcam do obejrzenia zdjęć, bo starałam się, żeby wyszły jak najlepsze (Kliknij na BARWY po prawej)
Zosia
Jury Festiwalu w składzie: Przewodniczący: Andrzej Machuta, członek: Elżbieta Plebanek-Duda, członek: Zbigniew Bałbatun.
Przyznało następujące nagrody:
Czytaj więcej: Słońce, wiosna i „BARWY PIOSENKI” we wszelkich barwach
BUNT LALEK W TEATRZE LALKI TĘCZA...
Wieczory w Teatrze Lalki Tęcza nigdy nie zawodzą, a ten wtor
kowy (21.03.2023 r.), wyjątkowy, bo z okazji Światowego Dnia Lalkarstwa zarazem będący inauguracją przeglądu sezonu - TRZY TEATRY - zapadnie mi w pamięci naprawdę na długo i to nie dlatego, że był to mój pierwszy wypad o kulach na spektakl i wymagał szczególnego wysiłku, a z powodu przesiąkniętego porażającym humorem przedstawienia, które zgotowała nam ekipa jednego ze słupskich ośrodków kultury – Teatru Lalek TĘCZA . Scenografia wydająca się na samym początku minimalistyczna, okazała się posiadać ekran, na którym wyświetlony został film z PORWANIA DYREKTORA TRAMERA! Spokojnie, proszę nie przecierać oczu, jesteśmy zaufanym źródłem ;-) !!! Wszystko się zgadza. Pan Michał Tramer został porwany! Ale jak to porwany? Kto mógł się dopuścić tak okrutnego czynu? Wszystko to spra
wka przebiegłych lalek; chociaż może nie aż tak przebiegłych, bo z tego wszystkiego zapomniały, że to porywacze, a nie porwany powinni się maskować. Jako, że spektakl nosi nazwę „Lalki górą” łatwo się domyślić, że chciały przejąć kontrolę. Podczas projekcji filmu usłyszeliśmy mnóstwo żądań:
Więcej na facebook SZPILA – kliknij na zdjęcie po prawej
Uwaga, uwaga! Wycieczka do Kołobrzegu!
O której wyjeżdżamy? O ósmej! Nie, o szóstej! Zmiana planów - o trzynastej. Ufff, można się wyspać, ale trochę nie tak zmieniać ciągle godziny występów. Chwila, c
hwila, stop. Proszę wziąć wdech... i wydech. Od początku - 11 marca 2023 roku dziewczyny z grupy tanecznej Swing (oczywiście z naszego MDK-u w Słupsku) wzięły udział w konkursie kursie tanecznym, w Maratonie Artystycznym, a my jako wszędobylska SZPILA pojechałyśmy z nimi. Przecież taki dzień musi być upamiętniony. No, ale skąd to zamieszanie na wstępie? Ha, ha, otóż organizatorzy postanowili, nikogo o tym nie informując, zmienić godziny występów. Niby nic, a jednak mogłoby skutkować ominięciem przez grupy swojej tury. Nieelegancko moim zdaniem.
Ale trudno, zdarza się, przejdźmy dalej. Podróż spokojna, choć niektórzy spędzili jej większość bardzo pracowicie. Ci
„niektórzy” to Pani Karolina Maciejewska, która zaplatała dziewczynom warkocze. Poza tym chyba nic nie mogę dodać. :)
Więcej na facebooku SZPILI - kliknij na zdjęcie po prawej
„…KSZTAŁTEM MIŁOŚCI PIĘKNO JEST…” *
Za to kształtem piękna okazała się być sala przeznaczona dla młodych malarzy i ich mentora Andrzeja Szczepłockiego. ** Drewniane elementy, zapach schnącej farby, rozstawione sztalugi z niedokończonymi pracami i muzyka; to właśnie te elementy tworzą magiczną otoczkę wokół pracowni na strychu. Wchodząc tam, oczami wyobraźni, widziałam artystę, który przygarbiony nad płótnem czaruje
pędzlami i mimo, że mijają długie godziny, dla niego czas stoi w miejscu. Pan Andrzej okazał się być jedną z tych osób, które zapamiętuje się na długie lata. Człowiek mądry, doświadczony, którego słucha się jakby w transie. Tak jak cała nasza grupa dziennikarska SZPILI, a zwłaszcza Marika, nie uznaje ludzi zwykłych, pozbawionych wyjątkowości. Uważa, że człowiek powinien chlubić się tym, co u niego nieprzeciętne: ,,Po co ta sama szara magma, takich samych ludzi?” Nie sposób nie przyznać Panu racji; trudno też nie zgodzić się ze słowami : ,,Trzeba się nie bać swojego myślenia, optyki i spojrzenia na świat’. Szczerze? Stała się to chyba moja ulubiona myśl z naszej rozmowy. Za dużo ludzi chowa się pod maską nudnej normalności z obawy bycia niezrozumianym bądź ocenianym.
Czytaj więcej – kliknij na zdjęcie po prawej
To jeszcze nie TRZY TEATRY (czy to przypadkiem nie reklama?) – ale na pewno DWIE RECENZJE (Kuleczkowe ;-) )
I jak zwykle redaktorki (UFF, nie lubimy tego zżeńszczania) SZPILI, które zawsze trzymają rękę na pulsie, zabierają głos: w ostatnia sobotę 24 lutego TĘCZA wystawiła premierowe przedstawienie „Pana Kuleczki”. Nas nie mogło zabraknąć na próbie generalnej. Oto efekty:
"…JAK SIĘ MA OTWARTE OCZY, TO WIDAĆ TYLKO TO, CO WIDAĆ, A JAK ZAMKNIĘTE, TO TO, CZEGO NIE WIDAĆ…", CZYLI "PAN KULECZKA" W TEATRZE LALKI "TĘCZA"
Piątkowy wieczór. Te dwa słowa zazwyczaj oznaczają czas imprez, odpoczynku lub snu, w zależności od wieku ;) Jako, że
w Szpili lubimy się wyróżniać, to i na spędzenie ostatnich chwil przed weekendem mamy własne sposoby. Jednym z nich jest wyjście do Teatru Lalki "Tęcza" na PRÓBĘ GENERALNĄ spektaklu "Pan Kuleczka". Tak właśnie było 24 lutego 2023 roku.
Więcej na facebooku SZPILI - kliknij na zdjęcie po prawej
BO ŚWIAT TO NAJCIEKAWSZE MIEJSCE JAKIE ZNAM...
Mdk'owski sitodruk, czyli możesz zrobić sobie torbę, nadruk na bluzę, obrazek, inne dzieło sztuki ... albo zostać smerfem
Od początku...
Wiecie kim jestem? Członkiem Koła Dziennikarskiego! Ale jakiego? Zaskoczę Was (lub nie), ale nasze koło nie jest takie po prostu zwyczajne, a zajęcia nie są nudną teorią, która wciąż się powtarza. Można się było tego spodziewać - tak też i było teraz. Mniej więcej piętro niżej, pod naszą salą spotkań, znajduje się równie „magiczne miejsce” co SZPILOWA „jaskinia artykułowa”. Jest to nic innego tylko pracowania plastyczna. Ostatnio mieliśmy okazję wziąć udział w zaprzyjaźnionych warsztatach z sitodruku. Grupa zajmująca się pisaniem, filmem, wywiadem, itp. miałaby się zająć nagle czymś plastycznym? Hah, przekonacie się zaraz, że sprawne ręce mamy nie tylko z kartką i długopisem!
Sitodruk - siła, oszczędność, dużo DUŻO czasu i perfekcja
Mogę założyć, że tak jak ja parę dni temu, nie wszyscy wiedzą, co to sitodruk. Zapewne mogłabym teraz odesłać czytelników do jakiegoś źródła informacyjnego, ale wierzę, że doświadczenie tego własnymi rękoma jest lepszą formą. Ponieważ tego doświadczyłam, postaram się to wyjaśnić tutaj jak najlepiej. Zacznijmy od początku - sprzęt. Czego używaliśmy? Po pierwsze- sita. Jest to drewniana rama z naciągniętym sztywno materiałem, bardzo drobną siatką. Ramy miały około metr na 50 cm, więc całkiem spore. Oczywiście sama tkanina była dość delikatna, dlatego trzeb
a było uważać, aby jej nie podziurawić, ale twardo trzymała się desek. Jak się okazuje, ramy miały nawet i po 18 lat, więc jak widać były kawałkiem dobrze wykonanego narzędzia. Ramy przytwierdzało się do drewnianej podkładki z zawiasami, aby móc je „otwierać”. Zapewne lepiej będzie to wyglądać na zdjęciach niż w moim opisie. Przejdźmy teraz do szablonów - były to zwykłe powycinane wzory, głównie zwierząt, ale także i roślin czy przedmiotów. Przyklejało się je zwykłą brązową taśmą do dolnej części sita. Czym robiliśmy druk? ...
więcej na - kliknij na zdjęcie po prawej
